Artemizja

Alexandra Lapierre

83-7301-241-9 :: Oprawa: twarda :: wydanie z 2002 roku.

„Artemizja”, Alexandra Lapierre, Opis / Nota wydawcy / Synopsis

ARTEMIZJA francuskiej pisarki Aleksandry Lapierre to niezwykle interesująco napisana, zbeletryzowana biografia pierwszej wielkiej damy w historii malarstwa. Kobiety, która zrywa krępujące więzy ówczesnych obyczajów i wymogów społecznych, by swobodnie oddać się sztuce.
Artemisia pochodziła ze związanego ze sztuką włoskiego rodu. Jej ojciec, Orazio Gentileschi malarz należący do kręgu caravaggionistów otrzymywał zamówienia od najznamienitszych rzymskich rodzin, a także koronowanych głów. Pod jego czujnym okiem córka od najmłodszych lat poznawała tajniki malarstwa. Jej talent można podziwiać, oglądając m.in. Zuzannę i starców, Judytę obcinającą głowę Holofernesowi, Autoportret czy Alegorię malarstwa. Zdobią one galerie Rzymu, Florencji i Neapolu.

ARTEMIZJA to barwna, zbeletryzowana biografia jednej z pierwszych wielkich malarek w historii. Kobiety, która pokonała wszelkie społeczne bariery, zdobyła niezależność i sławę.
Artemisia Gentileschi była pierwszą kobietą przyjętą w poczet prestiżowej florenckiej Accademia del Disegno, córką znanego artysty z kręgu caravaggionistów, Orazia Gentileschiego. Przyjaciółka i protegowana ówczesnych osobistości, otrzymywała zamówienia od najznamienitszych rodów Rzymu, Florencji, Neapolu, a nawet od koronowanych głów. Jej talent można podziwiać, oglądając m.in. Zuzannę i starców, Judytę obcinającą głowę Holofernesowi, Autoportret czy Alegorię malarstwa, zdobiące najważniejsze muzea świata.

ARTEMIZJA – osadzona w sugestywnie odmalowanych realiach siedemnastowiecznej Italii, Paryża, Londynu – to również z wielkim talentem opisana historia niezwykle skomplikowanych uczuć łączących ojca i córkę, oscylujących od miłości do nienawiści, od żalu i rozgoryczenia po pełne tkliwości zrozumienie i przebaczenie.

Alexandra Lapierre przez pięć lat tropiła ślady swych bohaterów w archiwach całej Europy. Jest też autorką książek La Lionne du boulevard, Un Homme fatal, L’Absent oraz Fanny Stevenson, entre passion et liberté. Ta ostatnia przyniosła jej międzynarodową sławę i prestiżową nagrodę Grand Prix czytelniczek „Elle” w 1994 roku.

„Artemizja”, Alexandra Lapierre, Dane Techniczne

„Artemizja”, Alexandra Lapierre, Spis treści

Prolog
CZAS ŻAŁOBY
Londyn, 11 lutego 1639 roku

Część I NAJWIĘKSZA Z PRZYGÓD

Rozdział I
ZUZANNA I STARCY
Rzym w czasach Caravaggia
lata 1599-1611

1. Plac przy Moście Świętego Anioła, 11 września 1599 roku
2. Więzienie Corte Savella, sala kancelarii, cztery lata później, 12 września 1603 roku
3. Kościół Santa Maria del Popolo, 26 grudnia 1605 roku, o zachodzie słońca
4. Via Margutta, pracownia Orazia Gentileschiego, pięć lat później, grudzień 1610 roku
5. Pałac Kwirynalski, sala Konsystorza, luty 1611 roku
6. Via Margutta, dom rodziny Gentileschich, 5 lutego 1611 roku
7. Via del Corso, sklep farbiarza Antinora, 25 marca l6ll roku
8. Zeznanie Agostina Tassiego i oświadczenie Tuzii Medaglii podczas procesu, który odbył się w marcu 1612 roku - opis bójki w dniu 25 marca 1611 roku
9. Pałac Kwirynalski, sala Konsystorza, 15 kwietnia 1611 roku
10. Via delia Croce, dom rodziny Gentileschich, 3 maja Kil I roku
11. Pierwsze zeznanie Artemizji Gentileschi złożone podczas procesu w marcu 1612 roku, dotyczące wydarzeń z 4-9 maja 1611 roku
12. Bazylika Świętego Jana na Lateranie, poniedziałek 9 maja l6l1 roku
13. Via delia Croce, pracownia, 9 maja 1611 roku
14. Pierwsze zeznanie Artemizji Gentileschi podczas procesu w marcu 1612 roku, dotyczące wydarzeń z 9 maja 1611 roku


Rozdział II
JUDYTA
Rzym w czasach Scipione Borghesego
lata 1611-1612

15. Więzienie Tor di Nona, proces wytoczony przez Kurię oraz Państwo Kościelne Agostinowi Tassiemu o deflorację i stręczycielstwo, przesłuchanie z poniedziałku 14 maja 1612 roku.
16. Pierwsze pięć miesięcy po gwałcie, maj-listopad 1611 roku
17. Stiattesi, czyli śledztwo i dowody, listopad 1611roku-maj 1612 roku
18. Więzienie Tor di Nona, ciąg dalszy siódmego przesłuchania Agostina Tassiego, poniedziałek 14 maja 1612 roku
19. Dzielnica Santo Spirito in Sassia, mieszkanie rodziny Gentileschich, 1 czerwca 1612 roku.
20. Dom Muz, park kardynała Scipione Borghesego, 1 lipca 1612 roku.
21. Dom Gentileschich i więzienie Corte Savella, ssierpień-listopad 1612 roku.
22. Więzienie Corte Savella, wyrok sądu w sprawie Agostina Tassiego, 27 listopada 1612 roku.
23. Kościół Santo Spirito in Sassia, czwartek 29 listopada 1612 roku.


Część II
ICH MIARĄ BYŁO NIEUMIARKOWANIE

Rozdział III HOLOFERNES
Florencja w czasach Galileusza
lata 1613-1620

24. Pałac Pitti, 17 lutego 1615 roku.
25. Dzielnica San Pier Maggiore, pracownia Pierantonia i Artemizji, 15 marca 1615 roku.
26. Dom Stiattesich, pokój Artemizji, 13 listopada 1615 roku.
27. Pomiędzy Rzymem a Florencją, lipiec 1616 roku-luty 1620 roku.


Rozdział IV
ALEGORIA MALARSTWA: AUTOPORTRET ARTEMIZJI GENTILESCHI
Londyn, Wenecja i Neapol
w czasach, gdy malarze byli szpiegami
lata 1621-1638

28. Londyn, sześć lat później, grudzień 1626 roku.
29. W podróży pomiędzy Rzymem, Genuą i Wenecją, zima 1626 roku.
30. Wenecja, wyspa Murano, styczeń-listopad 1627 roku.
31. Wenecja, dzielnica Cannaregio, ambasada angielska, 28 listopada 1627 roku.
32. Wenecja i Mantua, grudzień 1627 roku-kwiecień 1628 roku.
33- Wenecja, wyspa Murano, kwiecień 1628 roku.
34. Neapol, lipiec 1629 roku.
35. Londyn, lata 1629-1630.
36. Neapol, lata 1630-1634.
37. Neapol, lata 1634-1638.


Rozdział V
TRIUMF POKOJU I SZTUK
Londyn w dobie palenia obrazów przez ikonoklastów
lata 1638-1641

38. Londyn, listopad 1638 roku.
39. Pałac w Greenwich, siedziba królowej, listopad 1638 roku.
40. Siedziba królowej w Greenwich, pracownia Orazia i Artemizji, styczeń 1639 roku.
41. Londyn, Somerset Chapel, pogrzeb Orazia Gentileschiego, 7 lutego 1639 roku.

Zamiast epilogu.

ANEKSY.
NAJWAŻNIEJSZE OSOBY.
PODZIĘKOWANIA.
ŹRÓDŁA ARCHIWALNE (MANUSKRYPTY).
BIBLIOGRAFIA
Spis treści

www.ksiazki.index.org.pl © 2006