Czarnohora, Połoniny Hryniawskie, Świdowiec, Góry Ukrainy z plecakiem

„Czarnohora, Połoniny Hryniawskie, Świdowiec”, Karolina Kwiecień, Opis / Nota wydawcy / Synopsis

Pasmo Czarnohory to góry o specyfice znacznie odbiegającej od polskich Karpat. Trzeba o tym pamiętać, wybierając się na wędrówkę, czy chociażby na spacer. Czarnohora to góry piękne i intrygujące. Ich główną zaletą jest fascynująca i dzika przyroda oraz niewielka liczba turystów. Można tu wędrować przez kilka dni i nie spotkać nikogo. Jedynie główna grań oraz szlaki dojściowe na Howerlę i Popa Iwana są bardziej uczęszczane, jednak dotyczy to tylko sezonu wakacyjnego. Choć brzmi to może paradoksalnie, ogromną zaletę tych gór stanowią też ludzie, miejscowi górale – Huculi. To dzięki nim góry są pełne życia, a stada pasących się krów, owiec i koni nadają tej części Karpat niezwykłego uroku. Jednak Czarnohora to również góry trudne, o wysokich szczytach (Howerla 2061 m n.p.m., Pop Iwan 2028 m n.p.m.), dużych przewyższeniach, rozległych grzbietach i długich trasach. Idąc choćby na jeden dzień, trzeba liczyć się z różnymi sytuacjami i wybierać trasę stosowną do swoich możliwości. Dodatkowo są to góry trudne orientacyjnie. Znakowane szlaki pojawiają się sporadycznie, jest za to mnóstwo pasterskich ścieżek odchodzących we wszystkie strony. Dlatego zanim wybierzemy się na wędrówkę, warto przypomnieć sobie, jak posługiwać się kompasem i mapą. Te wszystkie okoliczności sprawiają, że Czarnohora to góry dosyć niebezpiecznie, mimo że podczas ładnej pogody wyglądają łagodnie, wręcz dobrodusznie. Ale pogoda zmienia się jak w kalejdoskopie, temperatura na grani spada do zera nawet w środku lata, mgła utrudnia orientację, potoki przybierają momentalnie – jak to w górach. W razie konieczności trzeba liczyć na siebie, ewentualnie prosić o pomoc miejscowych. Co prawda działa pogotowie górskie, ale jego możliwości są ograniczone brakiem sprzętu i pieniędzy, w dodatku telefony komórkowe mają zasięg tylko na szczytach. Dopiero po uświadomieniu sobie tych wszystkich zagrożeń i zrozumieniu, że tutaj musimy sobie radzić sami, jesteśmy gotowi, żeby rozpocząć przygodę. A zapewniamy, że trudno spotkać kogoś, kto nie byłby zachwycony Czarnohorą!

„Czarnohora, Połoniny Hryniawskie, Świdowiec”, Karolina Kwiecień, Dane Techniczne

• Czarnohora, Połoniny Hryniawskie, Świdowiec, Góry Ukrainy z plecakiem
  Oprawa: miękka
• Autor: Karolina Kwiecień,
• Wydawca: Wydawnictwo Bezdroża
• Seria: Seria z falą
• Kategorie: , Przewodniki, podróże
• Identyfikatory numeryczne: ISBN: 83-60506-15-9, EAN: 9788360506158
• rok wydania: 2006, wydanie: 1
• ilość stron: 136, ilość fotografii: 24, ilość map: 49
• wymiary: 125/175 mm

„Czarnohora, Połoniny Hryniawskie, Świdowiec”, Karolina Kwiecień, Spis treści

TRASA 1: DZEMBRONIA – POP IWAN – DZEMBRONIA
TRASA 2: BYSTREC – PRZEŁĘCZ NAD KWADRATEM – SZYBENE
TRASA 3: BYSTREC – DZEMBRONIA – BYSTREC
TRASA 4: BYSTREC – HALA CZUCHROWA – MUNCZEL
TRASA 5: BYSTREC – KIZIE UŁOHY – KOCIOŁ GADŻYNY – BYSTREC
TRASA 6: BYSTREC – SZPYCI – KOCIOŁ GADŻYNY – BYSTREC
TRASA 7: BYSTREC – MARYSZEWSKA – ZAROŚLAK
TRASA 8: ILCIA – KOSTRZYCA – ZAWOJELA
TRASA 9: WOROCHTA – KOPIEC – KOSTRZYCA – BYSTREC
TRASA 10: WOROCHTA – KUKUL – ZAROŚLAK
TRASA 11: ZAROŚLAK – JEZ. NIESAMOWITE – HOWERLA – ZAROŚLAK
TRASA 12: WORONIENKA – KUKUL – HOWERLA
TRASA 13: ŁAZESZCZYNA – KOZMIESZCZYK – ZAROŚLAK
TRASA 14: ŁAZESZCZYNA – HOWERLA – KOZMIESZCZYK
TRASA 15: KWASY – PIETROS – HOWERLA
TRASA 16: JASINIA – PIETROS – PRZEŁĘCZ HARMANIESKA
TRASA 17: BOHDAN – PRZEŁĘCZ HARMANIESKA
TRASA 18: ŁUHY – TURKUŁ – HOWERLA
TRASA 19: ŁUHY – JEZIORKO BREBENIESKUŁ
TRASA 20: ŁUHY – JEZ. BALCATUL – POP IWAN
TRASA 21: ŁUHY – WASKUŁ – POP IWAN
TRASA 22: SZYBENE – POŁONINA GROPA – POP IWAN
TRASA 23: POP IWAN – TURKUŁ – HOWERLA
TRASA 24: KRAŚNIK – KRYNTA – CZEMIRNE – SZYBENE
TRASA 25: RACHÓW – BLIŹNICA – JASINIA