Mistrz i Małgorzata

Michaił Bułhakow

83-7200-828-0 :: Oprawa: miękka :: wydanie z: 2004-03

„Mistrz i Małgorzata”, Michaił Bułhakow, Opis / Nota wydawcy / Synopsis

Legendarne dzieło pisane bez nadziei na publikację i niegdyś cenzurowane, stało się znane na całym świecie, a jego popularność zwiększyły liczne adaptacje teatralne i filmowe, spektakle operowe i utwory muzyczne. Dobro i zło, miłość, sztuka i natura ludzka- tematy te mają uniwersalną wymowę – dlatego książka ta weszła na trwałe do skarbnicy arcydzieł literatury.

Michaił Bułhakow zaczął pisać „Mistrza i Małgorzatę” w 1928 roku, ukończył w roku 1940, na kilkanaście dni przed śmiercią. Książka ukazała się w druku po 40 latach i rzecz niespotykana – natychmiast stała się światowym bestsellerem! Do dzisiaj i śmiech, i łzy towarzyszą lekturze „Mistrza i Małgorzaty”. Bułhakow opisał świat współczesny szyderczo i bez litości, nie pozostawiając czytelnikom szczególnej nadziei; na pociechę zostawił obietnicę, że „rękopisy nie płoną”, że człowiek jest, a może raczej bywa – dobry. Nawet szatan w „Mistrzu i Małgorzacie” okazuje się w końcu przyzwoitym facetem. W Polsce powieść Bułhakowa niezmiennie cieszy się ogromnym powodzeniem. W rankingu czytelników i ekspertów „Rzeczypospolitej” w 1999 roku została uznana za najważniejszą powieść XX wieku.

Z epilogu (fragment)

A swoją drogą - co się działo w Moskwie po owym sobotnim wieczorze, kiedy to Woland o zachodzie słońca opuścił stolicę zniknąwszy wraz ze swą świtą z Worobiowych Gór?
O tym, że długo jeszcze w całym mieście huczało od najniewiarygodniejszych pogłosek, które nader szybko dotarły także do najdalszych, zabitych deskami prowincjonalnych dziur, nie trzeba chyba nawet wspominać. Człowieka aż mdli na samą myśl, że miałby te pogłoski powtarzać.
Spisujący tę rzetelną relację na własne uszy słyszał w pociągu, którym jechał do Teodozji, opowieść o tym, jak to w Moskwie dwa tysiące ludzi wyszło z teatru na golasa i w takim stanie taksówkami rozjechało się do domów.
Szept: "nieczysta siła" można było usłyszeć w kolejkach przed mleczarniami, w tramwajach, w sklepach, w mieszkaniach, we wspólnych kuchniach, w pociągach podmiejskich i dalekobieżnych, na stacjach i na przystankach, na letniskach i na plażach.
Ludzie wyrobieni i kulturalni nie brali oczywiście udziału w tych dyskusjach o nieczystej sile, która nawiedziła stolicę, szydzili z nich nawet i usiłowali apelować do rozsądku opowiadających. Ale, jak to się mówi, fakt pozostaje faktem i zostawić go bez wyjaśnienia nie sposób - ktoś niewątpliwie był w stolicy.

Michaił Bułhakow

„Mistrz i Małgorzata”, Michaił Bułhakow, Dane Techniczne

„Mistrz i Małgorzata”, Michaił Bułhakow, Spis treści

Część pierwsza

1. Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomymi
2. Poncjusz Piłat
3. Dowód siódmy
4. Pogoń
5. Co się zdarzyło w Gribojedowie
6. Schizofrenia, zgodnie z zapowiedzią
7. Fatalne mieszkanie
8. Pojedynek profesora z poetą
9. Głupie dowcipy Korowiowa
10. Wieści z Jałty
11. Rozdwojenie Iwana
12. Czarna magia oraz jak ją zdemaskowano
13. Pojawia się bohater
14. Chwała kogutowi!
15. Sen Nikanora Iwanowicza
16. Kaźń
17. Niespokojny dzień
18. Pechowi goście

Część druga

19. Małgorzata
20. Krem Azazella
21. Lot
22. Przy świecach
23. Wielki bal u Szatana
24. Wydobycie mistrza
25. Jak procurator usiłował ocalić Judę z Kiriatu
26. Złożenie do grobu
27. Zagłada mieszkania numer pięćdziesiąt
28. Ostatnie przygody Korowiowa i Behemota
29. Przesądzone zostają losy mistrza i Małgorzaty
30. Czas już! Czas!
31. Na Worobiowych Górach
32. Przebaczenie i wiekuista przystań

Epilog

www.ksiazki.index.org.pl © 2006