Paryskie pasaże. Opowieść o tajemnych przejściach

Krzysztof Rutkowski

978-83-7453-844-2 :: Oprawa: twarda szyta :: wydanie z: 2008-04-15

„Paryskie pasaże. Opowieść o tajemnych przejściach”, Krzysztof Rutkowski, Opis / Nota wydawcy / Synopsis

Dzięki pasażom możliwe jest przechodzenie od świata faktów historycznych do aury mitycznego miasta, a barwny język ożywia dokument. W pisanych z pasją tekstach aktualność jest częścią przeszłości, fantazja – elementem refleksji. I vice versa.
"Pasaże: budowle, galerie, którym brak strony zewnętrznej. Jak snom" – pisał Walter Benjamin. Pasaż jest formą paryskiej architektury, typową dla drugiej połowy XIX wieku. Symbolizuje pewien świat: stanowi jedynie przejście, przestrzeń dostrzeganą w nieskończonym ruchu, pełną przyciągających oko przedmiotów. Dla Rutkowskiego pasaż staje się nową formą literacką, równie pojemną jak powieść.

„Paryskie pasaże. Opowieść o tajemnych przejściach”, Krzysztof Rutkowski, Dane Techniczne

„Paryskie pasaże. Opowieść o tajemnych przejściach”, Krzysztof Rutkowski, Spis treści

OTWARCIE
– 5 –
CZĘŚĆ PIERWSZA: PASAŻE ULICZNE
w których mowa o Tajemnicach Paryża, o dzielnicy Le Marais, czyli o Bagnie, o pałacach,
o markizach i nędznikach, o szczynie, brudzie, epidemiach, o trupach w Sekwa nie i planach ratowania miasta od zagłady od czasów prefekta Rambuteau do Haussmanna, o powstawaniu wewnętrznego krwiobiegu krytych ulic, o paryskiej cyganerii od Murgera przez Baudelaire ’a
do Jarry’ego oraz o zwykłych kloszardach
– 7 –
CZĘŚĆ DRUGA: PASAŻE PODEJRZANE
w których mowa o rozmaitych wystawach w Luwrze, Centrum Pompidou, Grand Palais i kilku innych paryskich galeriach dużych i małych, o tym, jak dusza z ciała wyleciała, o wywoływaniu duchów, o obecności szatana, o czarnej magii, o białych kwiatach Matisse’a, obsesjach Toulouse-Lautreca, labiryntach Borgesa, o damskiej bieliźnie oraz wielu innych rzeczach godnych uwagi i podziwu
– 97 –
CZĘŚĆ TRZECIA: PASAŻE MODNE
w których mowa o krawcach, perfumach, kremach i napojach wzmacniających, o zdrowiu,
o pieniądzach, winie i karze, o seksie, sektach i o wielu innych rzeczach zakazanych
oraz czynach zdrożnych z największą lubością przez Francuzów popełnianych
– 145 –
CZĘŚĆ CZWARTA: PASAŻE DIABELSKIE
w których mowa o dziejach nieba i piekła, o przepustkach do raju, o francuskich intelektualistach wymyślających skomplikowane systemy, a potem duszących własne żony na jawie i we śnie,
o miałkich biesach zalęgłych w duszach wielkich pisarzy, czyli obecności złego w mieście
– 195 –
PRÓBA WYJŚCIA
– 259 –

www.ksiazki.index.org.pl © 2006